اگر بخواهیم مطالب را تا اینجا جمعبندی کنیم گفتیم که یکی از دورانهایی که عمدتا حال دل ما خوب است، دوران کودکی است اما به دلیل محدودیتهای ذهنی، فکری و فیزیکی در دوران کودکی، کودک دوست دارد بزرگ شود و در این فرآیند بزرگ شدن، بسیاری از مواهب کودکی را از دست میدهد. تمرکز، فراموشکاری، ترک تعلقات دنیایی، عدم توقف یادگیری، فروتنی و نیز آزادسازی ذهن از قضاوت دیگران میتواند کمک زیادی به اجرای این فرمول "زندگی در عالم کودکی به هنگام بلوغ" نماید.
قبل از اینکه وارد مثال شویم باید تاکید کرد که رسیدن به حال دل خوب، یک فرآیند بعضا بلندمدت و چند ساله است و به صورت لحظهای شکل نمیگیرد و اگر هم لحظهای ایجاد شود، تداوم زیادی ندارد و با کوچکترین تندباد فرو میریزد.
فردی را در نظر بگیریم که از دانشگاه فارغالتحصیل شده، شغلی پیدا کرده و بعد از ازدواج، صاحب چند فرزند هم شده است. توانسته خانه و ماشینی خریداری کند و یک زندگی معمولی برای خود و خانوادهاش فراهم نماید. این چهره یک زندگی معمولی و نرمال است اما همه میدانیم پیچیدگیهای زیادی در این زندگی وجود دارد که ممکن است این فرد را از حال خوب دور کند.
مطابق انتظار، جای جای این زندگی دارای چالشها و مشکلات و رنجهای متعددی است. اخیرا مدیرعامل شرکت تغییر کرده و دائما از او گزارشهای گوناگون میخواهد. مدتی است که تغییری در حقوق و دستمزد خود مشاهده نمیکند و احساس میکند قدر او را نمیدانند. همسرش به دنبال ایجاد تغییر در دکوراسیون منزل است و این کار، هزینه زیادی در بر دارد که از عهده او خارج است. سقف منزل مدتی است چکه میکند و آسایش آنها را سلب کرده است. دندان فرزندش یکی دو روز است که به درد افتاده و باید سریعتر به دندانپزشکی بروند. عروسی خواهرش نزدیک است و یکی از دغدغههای او تهیه هدیهای درخور برای ازدواج اوست. چند وقتی است که به فکر ادامه تحصیل افتاده تا شاید از طریق آن، راه نجاتی فراهم شود.
این فقط بخش کوچکی از چالشهای ریز و درشت زندگی یک فرد معمولی است. تازه فرض کردیم این فرد درگیر بیماری خاص، شکایت و دادگاه، خیانت همسر، مورد تهمت قرار گرفتن در محل کار برای اختلاس، دعوا بر سر تقسیم ارث و میراث، چشم و همچشمی، افسردگی و ... نشده است.
سوالی که پیش میآید این است که واقعا چگونه میتوان در مقابل همه این چالشها ایستاد و از همه مهمتر حال خوب داشت؟
با زندگی در عالم کودکی 😳
ادامه دارد ...
اولین نفری باشید که دیدگاه خود را بیان می کند.